นวดอโร่ม่า ผ่อนคลาย เปิดประสบการ์ณกับความเป็นกันเอง ฟินๆ ในพื้นที่ส่วนตัว... ปล่อยกาย ปล่อยใจ แล้วให้ร่างกายได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ สบายตัวแน่นอน เจอกันครับ
สนใจอินบล๊อก ทักแชทจองคิวได้เลย 😉

#AromaMassage #นวดน้ำมัน #น้องเอิร์ธนวดผ่อนคลาย #ฟินๆ #ผ่อนคลายสบายตัว #Massage #นวด #นวดผ่อนคลายผู้ชาย #AromaMassage

27 มิย. 2569
วันนี้ กลับบ้านรอบดึก พอเปิดจอคอมพ์ปุ๊บ ก็ต้องตะลึงตึ้ง ๆ กันเลย

เพราะภาพที่เห็นก็คือ #L1527
ภาพหน้าจอสวย ๆ ที่เห็นในตอนนี้ก็คือ L1527

เคยเห็นครั้งแรกที่หน้าโน้ตบุ๊คของเพื่อนคนหนึ่ง พอถามดีเทล เค้าก็ตอบอะไรไม่ได้ เพราะมันแรนด้อมโผล่มา แต่วันนี้ มันโผล่มาที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ของเราเองเลย ชอบมาก สวยจัง

#L1527 คือ #โปรโตสตาร์
หรือที่เรียกกันถนัดปากภาษาไทยก็คือ #ดาวฤกษ์เกิดใหม่ มันเพิ่งจะมีอายุได้ประมาณ 100,000 ปี มันซ่อนตัวเองอยู่ในเมฆโมเลกุลในกลุ่มดาวราศีพฤษภ ห่างจากโลกประมาณ 450 ปีแสง มันเป็นเป้าหมายสำคัญที่กล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์ (JWST)

มันถูกใช้ศึกษา ถูกใช้เพื่อทำความเข้าใจการกำเนิดดาวฤกษ์ในยุคแรกเริ่มนั่นเอง

ลักษณะเด่นของ L1527ก็คือรูปร่างรูปทรงที่คล้าย ๆ กับ นาฬิกาทราย มันถูกล้อมรอบด้วยจานฝุ่นหนาแน่นขนาดเท่าระบบสุริยะของเรา แสงจากโปรโตสตาร์ด้านในส่องสว่างออกมาในแนวดิ่ง ทำให้เกิดเป็นเนบิวลารูปนาฬิกาทราย สีสันสวยงามมาก

การปล่อยก๊าซของมัน มีก๊าซร้อนพุ่งออกมาชนกับฝุ่นรอบๆ ทำให้เกิดกลุ่มแก๊สเรืองแสงสีฟ้าและสีส้ม ขึ้นอยู่กับความหนาของชั้นฝุ่นที่แสงเดินทางผ่าน

สถานะการก่อตัวของมัน ยังไม่มีปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชัน แต่แก่นแกนกลางจะค่อยๆ บีบอัดจนกว่าอุณหภูมิจะสูงพอที่จะจุดระเบิดเป็นดาวฤกษ์เต็มตัว ซึ่งนับจากวันนี้ ก็คาดว่าต้องใช้เวลาอีกไม่นาน แค่ประมาณ 10 ถึง 50 ล้านปีของโลกเท่านั้นเอง โปรโตสตาร์ L1527 จึงจะสามารถพัฒนาไปจนถึงจุดที่อุณหภูมิและอัดแน่นพอที่จะจุดระเบิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชัน กลายเป็นดาวฤกษ์เต็มตัว

ภาพนี้ เป็นภาพถ่ายดาวฤกษ์เกิดใหม่ที่ถ่ายโดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์ James Webb Space Telescope ของ NASA รูปร่างเหมือนนาฬิกาทรายสีส้ม-ฟ้า-ม่วง

ตรงกลางภาพที่มืดๆ คือจานฝุ่นและแก๊สหนาแน่นที่บังตัวดาวฤกษ์แรกเกิดเอาไว้ ส่วนแสงสีส้มฟุ้งๆ ด้านบนและล่างคือแก๊สที่พุ่งออกมาจากดาวฤกษ์ กระแทกกับฝุ่นรอบๆ จนเรืองแสงออกมา สวยมากและเป็นภาพที่ดังมากๆ ช่วงปี 2022-2023

สวยดีจัง

เห็น นาฬิกาทรายแล้ว
ก็นึกถึงชีวิตมนุษย์อย่างพวกเรานะ เพราะเวลาของชีวิตทำหน้าที่นับถอยหลังไปเรื่อยๆ ทุกวินาที

แต่ในมุมดาราศาสตร์ นาฬิกาทรายอวกาศ L1527 ดวงนี้ไม่ได้เป็นสัญลักษณ์ของจุดจบ... แต่มันคือ #การเริ่มต้นใหม่ ต่างหาก เบื้องหลังกลุ่มแก๊สเรืองแสงนี้ กำลังมีดาวฤกษ์ดวงใหม่กำลังบรรจงบ่มเพาะตัวเองอย่างเงียบๆ ท่ามกลางความมืดมิดและแรงกดดันมหาศาล เพื่อรอวันที่จะ #จุดระเบิด เปล่งแสงสว่างเป็นของตัวเอง

ว่าไปแล้ว ชีวิตมนุษย์เราก็คงไม่ต่างกัน...
บางช่วงเวลาที่เรารู้สึกมืดแปดด้านและกดดัน เหมือนกำลังจะจบ แต่จริง ๆ แล้ว มันก็อาจจะไม่ใช่จุดจบจริง ๆ แต่มันแค่กำลังเป็นช่วงเวลาที่เรากำลังสะสมพลังเพื่อเตรียม #เปล่งประกาย ในเวอร์ชันที่ดีที่สุดเพราะภายใต้ความมืดมิดที่ยาวนาน

สิ่งที่กำลังจะถือกำเนิดขึ้นมา...
คือแสงสว่างที่งดงามเสมอ ✨

#วงนอกดอทคอม ก็เช่นกัน
มาร่วมกัน มาช่วยกันสร้าง และ สะสม
เพื่อจะ #เปล่งแสงเปล่งพลังที่ยิ่งใหญ่
ไปต่อด้วยกันนะครั...://wongnog.com

อืมมม ทำไมคนไทยไม่นิยมไปเที่ยวภูเก็ต ?

เพจเค้ามาถามได้น่าสนใจดี เห็นแล้วก็อยากตอบด้วยมาตรฐานด้วยตัวเองนะครับว่า #ทำไมไม่ไปเที่ยวภูเก็ต ?

ผมบินไปเที่ยวภูเก็ตครั้งแรก ปี 2528
ผมออกจากสนามบิน ผมก็ถูก #ฟัuหัวแบะ ทันที ค่าแท็กซี่ จากสนามบินไปหาดป่าตอง 800 บาท เข็ดจำนิรันดร์กาลแน่นอน

ไปครั้งที่ 2 ขี่มอเตอร์ไซค์ Suzuki RGV ไปหาดใหญ่ ปี 2530 แล้วเปิดแผนที่โลกที่เป็นกระดาษดูแล้ว เอ๊อ ขี่มอไซค์ไปภูเก็ตดีกว่า ไม่ไกล ปรากฎว่า ไกลจ้ะ ประมาณ 500 กม. แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น เพราะไกลๆ ก็สนุกดี แต่พอถึง แล้วหน้าตาเรา เฉือกน่ารักเหมือนคนญี่ปุ่น(หมายถึงในยุคนั้น) ใครทักมาเป็นภาษาญี่ปุ่น เราก็จะบอกว่า เราพูดภาษาอังกฤษ เราเป็นอเมริกัน และ วินาทีนั้น มีดอีโต้คม ๆ ถาโถมพุ่งเข้ามาฟันราคามหาโหดทันที

ไปครั้งที่ 3 บินไปอีก
ตั้งเป้าไปเกาะ พีพี. ปีที่ สึนามิ มา แต่ไปช่วงกลางปี ก็ไม่มีอะไรน่ากลัว เพราะเรารู้แล้วว่า ตอนนั้น ตู้ ATM มีทั่วเมือง และ ขอบคุณ ซีพี. เป็นอย่างยิ่งที่เอา 7-11 ไปเปิดไว้แถว ๆ นั้น ทำให้การกินการอยู่ ไม่โหดร้ายเกินไป

คือ เราไม่ได้กลัวของที่มีราคาแพง
แต่เรากลัวการโกง การฟันราคาจนหัวแบะ

เอาตัวเลขกลม ๆ เลยนะ
แบบไม่รวมราคาเครื่องบิน

ถ้าเรากำเงินไป 10,000 บาท
แบบไปเที่ยวคนเดียว (หรือราคาต่อคน)

เราไปเที่ยว ฮ่องกง / มาเลเซีย ได้ 3 วัน
ถ้าเป็น ปีนัง อยูได้ครบ 7 วันแน่นอน
เผลอ ๆ 1 หมื่นนี้ รวมค่าเครื่องบินได้ด้วย

ก็กินอยู่หลับนอนได้ตามใจปรารถนา

ถ้าเป็น เกาะช้าง อยู่ได้ 3-7 วัน
ก็กินอยู่หลับนอนได้ตามใจปรารถนา

ไปสมุย ไปเสม็ด
1 หมื่นเนี่ย อยู่ 1-2 สัปดาห์ เลยนะ เช่ามอไซค์ขับได้ทุกวัน

ก็กินอยู่หลับนอนได้ตามใจปรารถนาเช่นกัน

ถ้าไป เกาะล้าน เนี่ย
ถ้าเป็น 20 ปีที่แล้ว มีแต่ค่าเดินทาง เราสามารถไปพักบ้านเพื่อนที่เกาะล้านได้เป็นเดือนเลย คืออยู่ได้จนเบื่อนั่นแหละ ตกค่ำมา ไปนั่งที่หาดหิน กินเหล้ากัน พอพระจันทร์โผล่มา ก็มองเห็น ปู ตัวเล็ก ๆ เดินไปมา หยิบปิ้งกินตรงหาดหินได้

แต่ถ้าตั้งใจไปอยู่ที่ชายหาดของภูเก็ต
1 หมื่น อาจจะอยู่ได้ 3-7 วัน เช่นกัน
แต่ราคาทุกอย่าง และ สภาพแวดล้อมต่าง ๆ น่ากลัวมาก
อันนี้ต้องขอบคุณ 7-11 ที่โผล่ไปที่ภูเก็ต
ขอบคุณอย่างจริงใจเลยนะ
ที่ทำให้ค่าอาหาร ของกินของอยู่พื้นฐาน
ไม่โหดร้ายจนเกินไป

สรุปว่า นี่คือข้อมูลเก่า เกิน 20 ปีมาแล้วนะ
ซึ่งก็ไม่รู้ว่า ทุกวันนี้ เป็นยังไงบ้างแล้ว

อาจจะไม่เหมือนเดิมแล้วอะนะ
แต่บังเอิญความทรงจำที่ดี ไม่ค่อยจะมีสักเท่าไหร่

โอกาสดี ๆ จะแวะไปดูภูเก็ตยุคใหม่ ๆ ดูบ้างอะนะ